Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2010

Πλατεία Ελευθερίας...

εκεί τρυγιρνούσα απόψε... στο πάρκιγκ, άγχος άγχος άγχος...

δεν είμαι τόσο καλἀ σήμερα, καμιά φορά σκέφτομαι την πραγματικότητα μου και τρομάζω.... πως παγιδευτικἀ έτσι???

θα γράψω ξανἀ, όταν θα είμαι καλύτερα

Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010

life will go on

Broken skies, heartaches that flowers won’t mend
Say goodbye knowing that this is the end
Tender dreams, shadows fall
Love too sweet, to recall
Dry your eyes, face the dawn
Life will go on

All day long thought that we still had a chance
Letting go, this is the end of romance
Broken hearts find your way
Make it through just this day
Face the world on your own
Life will go on, life will go on

There’ll be blue skies, every true love
Someday I’ll hold you again
They’ll be blue skies in a better world, darlin’

Tender dreams, shadows fall
Love too sweet, to recall
Dry your eyes, face the dawn
Life will go on, life will go on
Broken heart find your way
Make it through just this day
Face the world on your own
Life will go on

Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010

All the things one has forgotten scream for help in dreams. -Elias Canetti

Κουραστικό όνειρο με συναισθήματα από το παρελθόν.. Μεγάλη γιορτή.. Εγώ παρατηρητής, αρνητικά συναισθήματα, ανάγκη για φαγητό, χωρίς να μπορώ να φάω, ανάγκη να λουστώ, χωρίς να μπορώ να μπω στο τρεχούμενο καθαρό νερό.. κατασπρά πλακάκια και κόσμος, κόσμος, κόσμος. Κυρίως συγγενείς και φίλοι από πολύ παλιά. Ξύπνισα νωρίς, ευτύχως, το ξεχνάω τώρα και πάω να ετοιμάσω το γεύμα για τις φίλες που θα έρθουν τ απόγευμα :-)

Καλημέρα!!!

Δευτέρα 23 Αυγούστου 2010

Perierga oneira...

arxisan pali.. mazi me th douleia :-) Oi diakopes tou kalokairiou teleiwsan, edw kai mia evdomada sto grafeio. O kairos exei prosarmostei sto programma mou, mesa sthn evdomada exei maurh maurila (poios xreiazetai kalo kairo, otan einai olh mera sto grageio) kai thn kuriakh trelh zesth kai hlios...

H seira twn oneirwn me ta spitia sunexizete, oxi toso entona oso paliotera, alla suxna takta.. eida ksana to spiti pou me vlepw me thn martha... kathe fora to idio.. tous dikous mou.. dromous.. dromous.. dromous kai omorfa galazia nera... meses akres ksekourasta oneira, ena agxos panta yparxei.. alla kata vash thetika...

Kata t alla apoluth hsuxia... Monaksia kai hsuxia eksalou pane mazi :-)))


aaaa nai... eixa ena taksidi sta sxedia mou, eixa apofasisei na paw ston ouranokatevato... ta akurwsa ola!!

Apo evdomada arxizei to seminario ypokritikhs :-) isws me vohthisei na anoixtw ksana ston kosmo.

Κυριακή 27 Ιουνίου 2010

Σάββατο 26 Ιουνίου 2010

Μια ομορφιά...

ξὐπνισα όμορφα, ονειρεύτικα μαγευτικά!!! Ανάμεσα σε δικούς μου ανθρώπους, δίπλα στη θάλασσα, γλυκές κουβέντες, χαμόγελα :-) Εκεί ήταν ο Daniel κι ο Μιχάλης.. που τον θυμίθηκα άραγε τον Μιχάλη... Αυτός μ έχει κάνει erase! Λέτε να κερδίσω σήμερα το λόττο και να φτιάξω επιτέλους το datacenter μου στην Κάρπαθο? Will see :-)

Δευτέρα 14 Ιουνίου 2010

Μπαλκόνια..

απόψε ονειρεύτικα πάλι πολλά, αυτό που μου έμεινε ήταν, συγγενείς και οι γονείς μου, σε μπαλκόνια. Και στο τέλος, χωριστά μπαλκόνια, ο θείος μου κι ο πατέρας μου, η θεία μου κι η μητέρα μου, εγώ κι η Άρτεμις... Μέχρι τις 4 είμαι εδώ σήμερα και μετά, ΑΔΕΙΑΑΑαααα κι αύριο τέτοια ώρα θα επιβιβαζόμαστε στο αεροπλάνο, με κατεύθυνση Θεσσαλονίκη ;-)

Κυριακή 13.06.2010

Ακόμη ένα όνειρο μέσα στο άγχος και το φόβο. Περιπλάνιση, περιπλάνιση... Ξένο σώμα στο χέρι μου. Φόβος, η μέρα απέδειξε ότι το όνειρο είχε την σημασία του. Η λογική μου αυτή την εποχή επιρεάζει οτιδίποτε κι αν κάνω κι αυτό δεν έιναι καλό, κυρίως ότι αφορά τις σχέσεις μου με το αντίθετο φύλο... καταστροφές...

Τρίτη 11 Μαΐου 2010

Μισή εβδομάδα....

κι αύριο στο γραφείο και μετά διακοπούλες μέχρι την Δευτέρα :-)

Η μέρα κυλά ήρεμα εδώ, καιρός ήταν, έτρεξα πολύ τον τελευταίο καιρό... Νυστάζω ακόμη, δεν ευχαριστήθηκα ύπνο παρά το γεγονός ότι κοιμήθηκα νωρίς...

Κυριακή 9 Μαΐου 2010

Εχθές το βράδυ...

... δύσκολο όνειρο, κουραστικό... Σ ένα σπίτι ήμουν, που ήταν ταυτόχρονα και το γραφείο μου και στην αρχή ήταν εκεί όλα τα παιδιά που έχω στη δουλειά, καθόταν όλοι και περιμέναν κάτι να τους πω... Άγχος, άγχος.... Δεν θυμάμαι πολλά!!!!

Μετά πρόσωπα από τα παλιά, ένα ζευγάρι που έχει παιδί, στο τραπέζι χωρίς το παιδί του, γιατί καπνίζω και ξαφνικά στο τραπέζι το τέρας να τρώει και να χαίρεται.... στο δικό μου τραπέζι... απαίσιο συναίσθημα.... κατάφερα να τον βγάλω από το σπίτι....

καθόλου καλό όνειρο... ήταν πολλά που γινόταν ακόμη.... δεν θυμάμαι τπτ άλλο!

Herbert Grönemeyer - Stück vom Himmel - Remix version

Πέμπτη 6 Μαΐου 2010

Όπου κι αν πάω, η Ελλάδα με πληγώνει...

δεν είναι δικό μου, ξέρετε καλά πολύ καλά ποιός το είπε..... δεν θυμάμαι τι ονειρεύτικα... αμνησία!!! Σκέφτομαι την Ελλάδα και αυτά που συμβαίνουν και δεν ξέρω πλέον τι να σκεφτώ... τα χειρότερα έποντε, γιατί απλά υπάρχει πολύ κόσμος που υποφέρει...

Κυριακή 2 Μαΐου 2010

Αποφάσισα...

να το ξεχάσω αυτό με την σελίδα γνωριμιών... μούφααααααααα... ουφ!!!

Αποφάσισα...

να το ξεχάσω αυτό με την σελίδα γνωριμιών... μούφααααααααα... ουφ!!!

Σάββατο 1 Μαΐου 2010

Testergebnis

Sind Sie ein Bauch-, Herz- oder Kopfmensch?

Gefühl (29%) und Emotionalität (29%) sind bei Ihnen gleichermaßen gut ausgeprägt, was Sie den meisten Menschen auf den ersten Blick sympathisch macht। Wenn es wirklich wichtig wird, verlassen Sie sich aber letztlich am liebsten auf Ihren Verstand (42%).

Tipps zur Partnerwahl

Obwohl Sie emotionale Wärme besitzen, laufen Sie nicht so schnell Gefahr, aus Gefühlsduselei Fehler zu begehen। Das macht Sie in einer Zweierbeziehung meist automatisch zum Planer und Lenker. Bei Ihrem sicheren Entscheidungsvermögen wird derjenige, der es zu schätzen weiß, sich Ihnen gerne anvertrauen - zumal diese Eigenschaft Ihres Partners auch Schutz und Geborgenheit verspricht. Da Ihnen Ihr ausgeprägeter Verstand genügend Sicherheit gewährt, können Sie es aber ruhig auch einmal wagen, Ihren Instinkt und Ihr Gefühl die Oberhand gewinnen zu lassen. Bei der Wahl eines Partners haben Sie mit Ihrer ausgewogenen Persönlichkeit die freie Auswahl.


Wie gehen Sie mit Konflikten um?

Sie reagieren äußerst sensibel und feinfühlig auf das Verhalten anderer Menschen। Ihre Rückzugstendenz beträgt 47% - das heißt, Sie neigen dazu, bei Problemen und Auseinandersetzungen eher betroffen das Feld zu räumen, als sich ihnen zu stellen। Großzügigkeit (9%), Ausgleichsbereitschaft (33%) und Durchsetzungswillen (11%) sind bei Ihnen vergleichsweise gering ausgeprägt। (μ αλλα λόγια, όπου φύγει, φύγει)

Tipps zur Partnerwahl

Sie verfügen über die Fähigkeit, Stimmungen in Ihrer Umgebung wie ein Seismograph wahrzunehmen। Diese wunderbare Fähigkeit lässt Sie auf andere womöglich oft ein wenig verletzlich wirken. Zudem besteht die Gefahr, dass Sie aufkommende Kritik oder Missstimmungen allzu schnell auf sich beziehen - und sich betroffen und schuldig fühlen. In einer Beziehung sollten Sie darauf achten, auftretende Probleme möglichst direkt anzugehen bzw. anzusprechen, und der Versuchung nicht nachzugeben, sich schnell verletzt zurückzuziehen. Natürlich wirkt so viel Sensibilität auf viele Menschen auch anziehend. Auf der anderen Seite kann es kaum in Ihrem Interesse liegen, wenn Ihre Mitmenschen bzw. Ihr Partner übervorsichtig mit Ihnen umgehen. Bei der Partnerwahl sollten Sie nach einem Mann suchen, der eine hohe Ausgleichsbereitschaft besitzt und es versteht, mit Ihrer Empfindsamkeit richtig umzugehen. Und der außerdem selbstsicher genug ist, um sich nicht irritieren zu lassen, etwa weil Ihr Rückzug fälschlicherweise als mangelnde Zuneigung interpretiert wird.


Was für ein Beziehungstyp sind Sie?


Sie gehören zu den Menschen, die in der Liebe innere Kraft und äußere Form harmonisch miteinander verbinden. Sie verfügen einerseits über starke dynamische Energien - und wissen andererseits genau, wann und wie Sie diese einsetzen können. Sie verstehen es, jederzeit angemessen aufzutreten, ohne dabei Ihre Sehnsüchte und Bedürfnisse allzu sehr unterdrücken zu müssen.

Tipps zur Partnerwahl

Am besten würde zu Ihnen ein Partner passen, der ebenso wie Sie lustvolle Energien und gesellschaftliche Erwartungen und Anforderungen gut aufeinander abzustimmen versteht।


Αποφάσισα να γραφτώ σε σελίδα γνωριμιών...

αυτό κι αν δεν είναι διασυρμός... Αλλά, αφού λόγω κατάστασης δεν υπάρχει για την ώρα άλλος τρόπος, θα το δοκιμάσω κι αυτό! Και η πρωτοπορία δεν συνίσταται μόνο στο γεγονός, ότι γραφτικα εγώ σε μια τέτοια σελίδα, αλλά και στο ότι η σελίδα είναι γερμανική.... Στροφή στους Γερμανούς λοιπόν, αφού ο Πρίγκιπας δεν δείχνει να είναι Έλληνας, τόσο καιρό, τριανταοχτό χρόνια δεν βρέθικε ανάμεσα στους Έλληνες, είμαι περίεργη αν βρεθεί ανάμεσα στους Γερμανούς..... Αν και για να είμαι ειληκρινείς, πιστεύω πλέον ότι δεν υπάρχει καθόλου!!

Πέμπτη 22 Απριλίου 2010

Μιας και σταμάτισε να χιονίζει έξω...

άρχισα να ονειρεύομαι χιόνι!!! Πολύ χιόνι παντού.... και μετά τροπική θάλασσα, καθαρή, σε σημείο να μπορεί κανείς να μετράει τα πετραδάκια στο βυθό :-)

Και μετά φίλους από τα παλιά, σε μια βάπτιση... και στο τέλος εγώ πάλι να πακετάρω βαλίτσες॥ κάτι παίζει με το πακετάρισμα॥ άγχος, προσπάθεια να χωρέσουν τα ρούχα μέσα, άγχος να ψάχνω τα ρούχα...

Υπήρξε ένα διάστημα στη ζωή μου, όπου ονειρεύομουν σπίτια, κάθε είδους σπίτια... Τώρα πακετάρισμα.... να ήξερα και τι σημαίνουν όλα αυτά!

Τετάρτη 21 Απριλίου 2010

Εδώ και τώρα αλλάζει το κόντσεπτ αυτού του μπλοκ...

Διότι από την μέρα που το άνοιξα, δεν μου αρέσουν καθόλου τα όνειρα μου... Θα γράφω για τον καιρό!!!!! Τελός!

Τρίτη 20 Απριλίου 2010

Σαραμπακατρανέεεεεεεεεεεεεεεεεεμια...

ουφ (δις)


απόψε άφησα τα ρολά ανοιχτά και κοιμήθικα κοιτάζοντας τον ουρανό, που λόγο τέφρας είναι ¨κάπως" τις τελευταίες μέρες। Φανταστικό ηλιοβασίλεμα εχθές, με τρελές γραμμές, που για να το πετύχεις θέλεις ειδηκή μηχανή και η αυγή σήμερα επίσης μαγευτική.... (αυτή ήταν η παρένθεση της τέφρας)


Ξύπνισα δυό φορές και έβλεπα ένα αστέρι χαμηλά στην ανατολή... Τι ονειρευτικά?


Ονειρεύτικα τη θάλασσα, μπλε, σκούρη μπλε... το μπλε της Σαντορίνης, αν και μεταξύ μας, το ομορφότερο μπλε που υπάρχει κι έχουν δει τα δικά μου μάτια, είναι της Σιθωνίας... Μοναδικό, μπλε....

Η θάλασσα είχε πολύ κύμα και εχώ είχα εκνευριστεί που μπροστά μου καθόταν μια μάνα και μια κόρη... Η μάνα στα πενίντα, η κόρη στα τριάντα.... Από την μία μ εκνεύριζαν τρελά κι από την άλλη έσπαγα το κεφάλι μου, να θυμηθώ που τις γνωρίζω....

Μετά, έφυγαν με την μαμά μου, πως βρέθηκε εκεί η μαμά μου, ούτε ξέρω..... γιαυτό όμως είναι κι όνειρο...

Αυτό το πόστ το γράφω από το πρωί έντεκα περίπου, με τόση δουλειά και τρελό πονοκέφαλο, μόλις τώρα το τελείωσα...

μαλωσά και με την Εμίσα....

Δευτέρα 19 Απριλίου 2010

Προσπαθώ σκληρά...

να μη σε σκέφτομαι... Είχα τρομερό σχέδιο, να ερωτευτώ ξανά... Δεν έπιασε... Σκεφτικά τα χειρότερα για σένα, το μόνο που καταφέρνω, είναι να σε σκέφτομαι πάλι.... Τακτοποίησα τα μειλ μου, στη δουλειά πριν λίγο και κόλησα για πολύ ώρα, μάντεψε που.... στα δικά σου...

και σκέφτικα αυτά που έγραφα εχθές και πόσο προσπαθώ κι όσο προσπαθώ, τόσο καταλαβαίνω πράγματα, που δεν ήθελα καιρό να αντικρύσω....

Δεν βαριέσαι, ότι και να γράψω, δεν έχει νόημα... Αν είχε κάτι νόημα, θα έμενε και κάτι όρθιο...

Εγώ τώρα γιατί πονάω μου λες?

" Auto me to xioni, arxizei na ginetai pragmatika ekneuristiko.... > > Se eida ston ypno mou... ksaplwnes me filous sou sto grasidi, enas apo> tous filous sou mou edwse mia klwtsia sthn koilia... akomh ponaw... :P> >" αυτά έγραφα σ ένα από τα τελευταία μειλ φέτος τον ιανουάριο, τελικά είμαι μεντιουμ..... παίζει πολύ σοβαρά.....

Κυριακή 18 Απριλίου 2010

Θεσσαλονίκη

Πλατεία Ελευθερἰας, στο υπαίθριο πάρκιγκ, εκεί τρυγίριζα στον ύπνο μου απόψε... Άγχος άγχος άγχος...

Δεν είναι κι η καλύτερη μέρα σήμερα, θα ξαναγράψω όταν θα είμαι καλύτερα.

Σάββατο 17 Απριλίου 2010

Χρώματα κι όνειρα

... τις τελευταίες μέρες, ονειρεύομαι πολύχρωμα। Λένε ότι ονειρευόμαστε γκρι, δεν ισχύει, τουλάχιστον σε μένα। Τα όνειρα μου, αυτές τις ημέρες είναι πολύχρωμα :-)

Απόψε το όνειρο ήταν τόσο μπερδεμένο, πως να το περιγράψω κι από που ν αρχίσω, δεν ξέρω...

Έκανα πακέτα, μάζευα τα πράγματα μου, είχα άγχος, το άγχος ακολουθεί σταθερά τον ύπνο μου τελευταία... Παιχνίδια μάζευα... Κούτες ράφια, σκοτάδι॥ Έφευγαν κάποιοι και δεν τους προλάβαινα... Δωμάτια, ράφια, κούτες॥ Και ξαφνικά φως παντού, εγώ να βάζω παιχνίδια στα κουτιά και τ αυτοκίνιτα που πριν έφευγαν, να επιστρέφουν... "Ελπίδαααα" με φώναζαν...

Εκεί ξύπνησα, ήταν γύρω στις έξι, έμπαινε λίγο φως στο δωμάτιο και εγώ προσπαθούσα να δω γύρω μου, η εικόνα δεν ήταν καθαρή, νόμιζα ότι κάποιος είναι στο σπίτι, για λίγο φοβήθικα॥ Κοιτούσα γύρω μου κι έβλεπα μια εικόνα, όπως τηλεόρασης που δεν έχει καλό σήμα... Ξανακοιμήθηκα।

Το όνειρο με πήγε αλλού, αντιπαθητικές σκιές του παρελθόντος και οι δικοί μου, ήθελα να τους προστατέψω από μια απάτη, δεν μ άκουσαν... Η σκιά φεύγει, παίρνει μαζί της χρήματα και εκεί που το συναίσθημα είναι αρνητικό... Βρίσκομαι να ταΐζω ένα υπέροχο σκυλί, κάπου εκεί ξύπνησα...

Όσο χαλαρή είμαι την μέρα, τόσο παιδεύομαι τα βράδια μου... αλλά η χαρά μέσα μου, υπάρχει, κάτι θα συμβεί και θα είναι πανέμορφο :-)

Καλό Σαββατοκύριακο να έχουμε!

Παρασκευή 9 Απριλίου 2010

Ευτυχώς ήρθε η άνοιξη

Ο ήλιος χαμογελάει κι εγώ χαίρομαι.... γιατί θα με ρωτήσεις, τι συναίβει; Γιατί πρέπει κάτι να συμβαίνει, έχω τη δουλειά μου, έχω το παιδί μου, έχω την υγεία μου, έχουμε την τρέλα μας.... όλα καλά θα πάνε ;-)

Ονειρεύομαι από μικρό παιδί, ότι είμαι σε διαδήλωση και με κυνηγάνε τα ΜΑΤ, πανικός, φόβος και τρέξιμο... αυτό το όνειρο το βλέπω από τότε που ήμουν παιδί.... κι απόψε; Απόψε με έιδα σε διαδήλωση στο δρόμο, με τα μαλλιά μου κομένα αγορέ, όπως όταν δεκατριών και φορούσα τις αγαπημένες μου πέρλες στο λαιμό, όπως κάνω τώρα..... αλλά αυτή τη φορά, το όνειρο ήταν διαφορετικό, αυτή τη φορά δεν με κυνηγούσαν τα ΜΑΤ, αλλά τα παιδιά με τα μαύρα..... μα εγώ είμαι παιδί..... ισώς το υποσυνιδιτό μου, ήθελε να μου θυμήσει ότι μεγάλωσα ;

:-(

α εδώ να σημειώσω ότι δεν έχω πάει ποτέ σε διαδήλωση..... λόγω του άγχους των ονείρων....

Πέμπτη 8 Απριλίου 2010

Απόψε...

κοιμήθηκα πρωί, στις τρεις νομίζω, ήταν δύσκολη νύχτα॥ και ονειρεύτικα τον ουρανοκατέβατο, ήμουν σε μιά πόλη, με μεγάλες πολυκατοικίες, μια πόλη σαν τη Γένα, μια πόλη της ανατολικής Γερμανίας॥ Την είδα τελευταία που πήγαινα για ενα σεμινάριο στην Δρέσδη... Περπατούσα ανάμεσα στα τεράστια κτίρια κι ο ουρανοκατέβατος μου μιλούσε, τον άκουγα, τον έβλεπα, με την μορφή που γνωρίζω από τις φωτογραφίες, αλλά δεν ήταν μαζί μου॥ σ όλο τ όνειρο προσπαθούσα να φτάσω εκεί που ήταν αυτός....

Άγχος και αβεβαιότητα...

Θα ήθελα να είμαι η συμπάθεια του...

Πραγματικότητα, πικρή...

Τετάρτη 7 Απριλίου 2010

Ξανά στο γραφείο

η μέρα σήμερα είναι υπέροχη και η πίστα του αεροδρομίου της Φραγκφούρτης γεμάτη αεροπλάνα, που άλλα φεύγουν για προορισμούς σ όλο τον πλανήτη κι άλλα επιστρέφουν από εκεί।
Είμαι καλά, η χαρά μέσα μου υπάρχει ακόμη, η Ελπίς υπάρχει ακόμη॥ Χαίρομαι να βλέπω πρόσωπα να χαμογελούν που με συναντούν...

Απόψε ονειρεύτικα ότι τριγύριζα μ ένα ποδήλατο στην περιοχή του παλιού μου σπιτιού, αγχός, παρατημένα σπίτια και κατιφόρα, αλλά ευτυχώς δεν τελείωσε ετσί, κατάφερα να ανέβω μια μεγάλη ανηφόρα, φτάνοντας στην κορυφή παραλίγο να με διαλύσει ένα φορτηγάκι... τα κατάφερα... άγχος και ελπίδα... ακριβώς όπως η ζωή μου αυτό τον καιρό ;-)

Τρίτη 6 Απριλίου 2010

Πραγματική πλάνη

πως μπορεί ότι έχεις πει, να μην υπάρχει?
ότι έχω δει να είναι ψέμα?
πως μπορεί καθέ χαμόγελο να έκρυβε πλεκτάνη?
και κάθε λέξη, ποου εγώ διάβαζα, ένα ψέμα?

όλα είναι δυνατά, γιατί αυτή εδώ τη ζωή, άλλοι τη ζουν, άλλοι τη φοράνε πάνω τους κι άλλοι απλά την ξεφτυλίζουν ...

δεν άξιζες ούτε ένα λεπτό...

Το όνειρο είναι συμβολικό, όταν το σώμα είναι ξεκούραστο...

και το πνεύμα γαλήνιο, διαφορετικά δεν υπάρχει περίπτωση να ονειρευτώ κάτι που θα μου δείχνει ένα δρόμο, μια τάση, κάτι που να περιέχει μια ενέργεια που να με κάνει να την νοιώθω κάθε φορά που το σκέφτομαι...

Ελπίζω σύντομα να ηρεμίσω πάλι, περνώ μια περίοδο ιδιαίτερα έντονη με πολύ δουλειά κι ευθύνες, μεγάλη κούραση και ένταση, κάτι που με οδηγεί μακρυά από το είναι μου, που με αποπροσανατολίζει. Χαίρομαι κι ας βρήσκομαι πάλι στη ρωγμή του χρόνου, που στα 37 μου χρόνια, αποτελεί για μένα γνώση και δεν μου δημιουργεί τον πανικό, που μου δημιουργούσε παλιότερα.


Θα ηρεμίσω και θα ξαναονειρευτώ!

Τετάρτη 24 Μαρτίου 2010

Ένα ακόμη μπλοκ...

αυτή τη φορά με πρόσβαση σε όλους...

Όλους; Δεν γνωριζώ κανέναν από αυτούς που ίσως διαβάσουν τα ποστ που θα ακολουθήσουν, λέτε να εκτεθώ; Είναι ένα ρίσκο, που αποφάσισα να πάρω. Σ αυτό το μπλοκ σκοπεύω να γράφω τα όνειρα μου, όχι αυτά που κάνει το μυαλό μου, όταν ταξιδεύει στο φως της μέρας, αλλά αυτά που βλέπω όταν κοιμάμαι, καθόλου προτότυπο θα σκέφεσαι, τώρα που το διαβαζείς, για φαντάσου όμως να διαβάσεις εδώ το δικό σου όνειρο...; Άνθρωποι με διαφορετικές πραγματικότητες, που όμως ονειρεύοντε παρόμοιες καταστάσεις όταν κοιμούντε, νομίζω πως αυτό έχει μια διαφορέτικοτητα στον τρόπο αντίληψης των πραγμάτων.

Σου κρύβω μέχρι τώρα, ένα σημαντικό στοιχείο. Κ επιδή το κρυφτό δεν μου άρεσε ποτέ, θα σου κάνω μια εξομολόγηση. Έχω πολλά μπλοκ, τα οποία είναι τα τεφτέρια της ζωής μου, είναι όλα προσωπικά χωρίς να έχουν πρόσβασει άλλοι. Ελπίζω μ αυτό εδώ, να ζωντανέψω και να κάνω καλύτερα τα ελληνικά μου, που αρχίζουν να χάνοντε στην ρουτίνα της γερμανικής μου καθημερινότητας. Συγχώρεσε λοιπόν τυχόν ορθογραφικά μου λάθη