Ευτυχώς ήρθε η άνοιξη

Ο ήλιος χαμογελάει κι εγώ χαίρομαι.... γιατί θα με ρωτήσεις, τι συναίβει; Γιατί πρέπει κάτι να συμβαίνει, έχω τη δουλειά μου, έχω το παιδί μου, έχω την υγεία μου, έχουμε την τρέλα μας.... όλα καλά θα πάνε ;-)

Ονειρεύομαι από μικρό παιδί, ότι είμαι σε διαδήλωση και με κυνηγάνε τα ΜΑΤ, πανικός, φόβος και τρέξιμο... αυτό το όνειρο το βλέπω από τότε που ήμουν παιδί.... κι απόψε; Απόψε με έιδα σε διαδήλωση στο δρόμο, με τα μαλλιά μου κομένα αγορέ, όπως όταν δεκατριών και φορούσα τις αγαπημένες μου πέρλες στο λαιμό, όπως κάνω τώρα..... αλλά αυτή τη φορά, το όνειρο ήταν διαφορετικό, αυτή τη φορά δεν με κυνηγούσαν τα ΜΑΤ, αλλά τα παιδιά με τα μαύρα..... μα εγώ είμαι παιδί..... ισώς το υποσυνιδιτό μου, ήθελε να μου θυμήσει ότι μεγάλωσα ;

:-(

α εδώ να σημειώσω ότι δεν έχω πάει ποτέ σε διαδήλωση..... λόγω του άγχους των ονείρων....